Internet. Wat is het toch een luxemiddel als het goed werkt. Dat is jammer genoeg niet overal zo. Communicatie met het thuisfront verliep daardoor niet zo makkelijk. In Zuid-Afrika betaal je alles op voorhand, wellicht uit schrik voor wanbetalers. Zo laad je op voorhand je water, electriciteit, internet, telefoon... op en verbruik je het tot het op is. Een oplaadkaart voor alles.
Grote contrasten
Soms lijkt het of Zuid-Afrika een land is dat op twee snelheden draait. Bij momenten waan je je in Belgie, zo'n 50 jaar geleden (niet dat wij er toen rondliepen) en een andere keer loop je op de nieuwste technologieen vooruit. Ze noemen het hier wel eens het 'land van de grote contrasten'. En dat is ook zo. Je kan iemand in een Audi Q7 zien rijden door een straat waar mensen nog geen stromend water of schoenen hebben. Het grootste shopping mall van het afrikaanse continent ligt op een boogscheut van een plek waar 10 hokkies 1 toilet delen (en je moet weten dat 1 hokkie vaak tot 10 mensen huisvest). Dat maakt dat wat je ziet soms moeilijk kan plaatsen. En het contrast verdwijnt niet, het wordt zelfs groter. Maar hier zijn ze het zo gewoon.
De apartheid is voorbij maar je voelt en ziet ze nog overal, in alle lagen van de bevolking.
Bezoek Marcel en Marianne
Dat is ook Marcel en Marianne opgevallen bij hun bezoek hier bij ons. Je kan er niet zomaar aan voorbij. Ook voor hen was het toch even schrikken. We hebben hen het project en haar omgeving getoond. Marianne had juweeltjes bij voor de kinderen en een tas voor de mama's in het Abba Kaya huis. Voor Kerstmis nam Marianne en Carolien de 3 mama's mee om een nieuwe outfit te shoppen. De fierheid droop van de nieuwe kleren af. Ook voor hen die zo hard werken (soms ook gratis) mag er wel eens ietsje zijn voor de feestdagen.
Sponsergeld
Met het sponsergeld dat we op ons afscheidsfeestje hebben verzameld, springen we omzichtig om. We willen dit niet aan het eerste het beste geven om later te beseffen dat er betere doelen zijn. We wikken en wegen. Een eerste sponsering is de aankoop van beddegoed voor de meisjes- en jongenskamer van het Abba Kaya huis waar nu 21 kinderen blijven. We hebben bedovertrekken en covers gekocht. Foto's ervan zullen snel volgen.
Een tweede sponsering ging naar ingang van 'tweede tol', een recreatiepark langs de Bain's Kloof bergpas richting Ceres (van de sapjes). De Witrivier sneed daar een prachtige waterpartij uit de rotsen. Een ideale verfrissing bij het hete weer. Het is nu zomervakantie in Zuid-Afrika, de scholen zijn dicht. Daarom nemen we de kinderen van Abba Kaya op uitstap zodat ze ook van tussen die 4 muren zijn.
Vele Afrikaners hebben schrik van het water. Ze hebben het als kind nooit van dichtbij gezien. We besloten ze mee te nemen naar 'tweede tol'. Het was prachtig om te zien hoe ze eerst angstig en dan vol het laagwater in sprongen. Een nieuwe ervaring. Voor ons was het goed opletten op dat stel jong geweld. De foto's spreken voor zich.
Maar daar bleef de waterpret niet bij. We gingen nog groter. Gisteren, zaterdag, zijn we met z'n allen richting strand in Strand getrokken. De zee. Zo'n 'klomp' water had nog geen kind gezien. Open mond en klein hartje. Dan maar hand in hand het water in, springend over de kleine golfjes. Het was een reuzedag. Later vertelde een van de Abba Kaya-mama's dat de kinderen nog nooit zo goed hadden geslapen. Foto's volgen snel.
Clusterfamilies
Een van de werkwijzen van NorSA om tot bij de mensen in nood te raken is via clusterfamilies. Dit is een groep van 15 families die 1 counselor hebben. Hij of zij zorgt ervoor dat deze families de basisbehoeften hebben om te overleven. We mochten mee op ronde door het township. Dit keer tot diep in het hart. Het is schokkend wat je ziet. Zo kwamen we bij een man van 54 met zijn vrouw. Allebei zwaar ziek, leven in een hokje van een parkeerplaats groot, slapen op de grond en koken in levensgevaarlijke omstandigheden. Door hun ziekte kunnen ze niet werken. Ze leven van donaties van vrienden en buren uit het township?! Dit maal kregen dekens en een kussen om op te slapen. De dankbaarheid was taaloverschrijvend. Hartverscheurend. Dit is slechts 1 verhaal van tientallen dat we alleen die dag al gezien hebben. Het doet je elke euro wel anders bekijken.
28 december? Dus kerstmis is al voorbij? In dit klimaat ben je er niet zo mee bezig. Plus de tijd vliegt. We hebbben Kerst traditioneel met een 'braai' en veel volk gevierd. Cadeaukes hoorden er niet bij. Wat kunnen wij nog meer wensen?
In De Doorns (een andere locatie waar NorSA een groot project heeft) is de kerstman nu ook langs geweest. Een mooi feest met muziek, theater, diploma's, eten en drinken en een geschenk voor elk kind. De foto's zeggen meer dan woorden.
Ontspanning
De boog kan niet altijd gespannen staan. Tijd voor een weekendje Clanwilliam. Een klein dorpje aan de oever van het stuwmeer, bekend om zijn watersporten en 'home of the famous Rooibos tea'. Een dagje kuieren aan het strand; de hele namiddag braaien, cricket of rugby spelen en afkoelen in het meer. Mmm. Niet slecht. De gastvrijheid lokte ons via vrienden bij een rechter. Erg interessant om zijn blik op ZA te leren kennen. Gelukkig voor ons was hij nog een excellente kok (of braaier). Dat potjie kos smaakte als geen ander.
Bekijk de fotos bij dit bericht.
Zo, een hele boterham. Slaap lekker.
En oja, het Afrikaans woord van de dag: een schoenlapper = een vlinder
Grote contrasten
Soms lijkt het of Zuid-Afrika een land is dat op twee snelheden draait. Bij momenten waan je je in Belgie, zo'n 50 jaar geleden (niet dat wij er toen rondliepen) en een andere keer loop je op de nieuwste technologieen vooruit. Ze noemen het hier wel eens het 'land van de grote contrasten'. En dat is ook zo. Je kan iemand in een Audi Q7 zien rijden door een straat waar mensen nog geen stromend water of schoenen hebben. Het grootste shopping mall van het afrikaanse continent ligt op een boogscheut van een plek waar 10 hokkies 1 toilet delen (en je moet weten dat 1 hokkie vaak tot 10 mensen huisvest). Dat maakt dat wat je ziet soms moeilijk kan plaatsen. En het contrast verdwijnt niet, het wordt zelfs groter. Maar hier zijn ze het zo gewoon.
De apartheid is voorbij maar je voelt en ziet ze nog overal, in alle lagen van de bevolking.
Bezoek Marcel en Marianne
Dat is ook Marcel en Marianne opgevallen bij hun bezoek hier bij ons. Je kan er niet zomaar aan voorbij. Ook voor hen was het toch even schrikken. We hebben hen het project en haar omgeving getoond. Marianne had juweeltjes bij voor de kinderen en een tas voor de mama's in het Abba Kaya huis. Voor Kerstmis nam Marianne en Carolien de 3 mama's mee om een nieuwe outfit te shoppen. De fierheid droop van de nieuwe kleren af. Ook voor hen die zo hard werken (soms ook gratis) mag er wel eens ietsje zijn voor de feestdagen.
Sponsergeld
Met het sponsergeld dat we op ons afscheidsfeestje hebben verzameld, springen we omzichtig om. We willen dit niet aan het eerste het beste geven om later te beseffen dat er betere doelen zijn. We wikken en wegen. Een eerste sponsering is de aankoop van beddegoed voor de meisjes- en jongenskamer van het Abba Kaya huis waar nu 21 kinderen blijven. We hebben bedovertrekken en covers gekocht. Foto's ervan zullen snel volgen.
Een tweede sponsering ging naar ingang van 'tweede tol', een recreatiepark langs de Bain's Kloof bergpas richting Ceres (van de sapjes). De Witrivier sneed daar een prachtige waterpartij uit de rotsen. Een ideale verfrissing bij het hete weer. Het is nu zomervakantie in Zuid-Afrika, de scholen zijn dicht. Daarom nemen we de kinderen van Abba Kaya op uitstap zodat ze ook van tussen die 4 muren zijn.
Vele Afrikaners hebben schrik van het water. Ze hebben het als kind nooit van dichtbij gezien. We besloten ze mee te nemen naar 'tweede tol'. Het was prachtig om te zien hoe ze eerst angstig en dan vol het laagwater in sprongen. Een nieuwe ervaring. Voor ons was het goed opletten op dat stel jong geweld. De foto's spreken voor zich.
Maar daar bleef de waterpret niet bij. We gingen nog groter. Gisteren, zaterdag, zijn we met z'n allen richting strand in Strand getrokken. De zee. Zo'n 'klomp' water had nog geen kind gezien. Open mond en klein hartje. Dan maar hand in hand het water in, springend over de kleine golfjes. Het was een reuzedag. Later vertelde een van de Abba Kaya-mama's dat de kinderen nog nooit zo goed hadden geslapen. Foto's volgen snel.
Clusterfamilies
Een van de werkwijzen van NorSA om tot bij de mensen in nood te raken is via clusterfamilies. Dit is een groep van 15 families die 1 counselor hebben. Hij of zij zorgt ervoor dat deze families de basisbehoeften hebben om te overleven. We mochten mee op ronde door het township. Dit keer tot diep in het hart. Het is schokkend wat je ziet. Zo kwamen we bij een man van 54 met zijn vrouw. Allebei zwaar ziek, leven in een hokje van een parkeerplaats groot, slapen op de grond en koken in levensgevaarlijke omstandigheden. Door hun ziekte kunnen ze niet werken. Ze leven van donaties van vrienden en buren uit het township?! Dit maal kregen dekens en een kussen om op te slapen. De dankbaarheid was taaloverschrijvend. Hartverscheurend. Dit is slechts 1 verhaal van tientallen dat we alleen die dag al gezien hebben. Het doet je elke euro wel anders bekijken.
28 december? Dus kerstmis is al voorbij? In dit klimaat ben je er niet zo mee bezig. Plus de tijd vliegt. We hebbben Kerst traditioneel met een 'braai' en veel volk gevierd. Cadeaukes hoorden er niet bij. Wat kunnen wij nog meer wensen?
In De Doorns (een andere locatie waar NorSA een groot project heeft) is de kerstman nu ook langs geweest. Een mooi feest met muziek, theater, diploma's, eten en drinken en een geschenk voor elk kind. De foto's zeggen meer dan woorden.
Ontspanning
De boog kan niet altijd gespannen staan. Tijd voor een weekendje Clanwilliam. Een klein dorpje aan de oever van het stuwmeer, bekend om zijn watersporten en 'home of the famous Rooibos tea'. Een dagje kuieren aan het strand; de hele namiddag braaien, cricket of rugby spelen en afkoelen in het meer. Mmm. Niet slecht. De gastvrijheid lokte ons via vrienden bij een rechter. Erg interessant om zijn blik op ZA te leren kennen. Gelukkig voor ons was hij nog een excellente kok (of braaier). Dat potjie kos smaakte als geen ander.
Bekijk de fotos bij dit bericht.
Zo, een hele boterham. Slaap lekker.
En oja, het Afrikaans woord van de dag: een schoenlapper = een vlinder
4 opmerkingen:
Ons geduld werd toch beloond, eindelijk nog eens geschreven nieuws van het front. De foto's zeggen (bijna) alles, de hierboven geschreven tekst waarschijnlijk nog meer. Voor ons zonder twijfel lessen in nederigheid.
Proficiat aan mijn dochter en "schoonzoon".
Een fiere vader.
Happy Xmas and New Year
Nogmaals proficiat met jullie werk ginder in het verre Zuid Afrika!!!
Ik geniet van jullie foto's en verslagen.
Tot later!!!cool
Hallo Jacob en Carolien,
Hebn gisteren via Isaak jullie e-mail adres gekregen en wou toch van de gelegenheid gebruik maken om jullie in eerste instantie alleen "het goede" te wensen voor 2009 ! Ik hoorde ook via Marianne dat jullie het daar echt naar jullie zin hebben en dat je zeker je ding gevonden hebt - zoals men zegt : er bestaat gelukkig meer in het leven dan stoelen en tafels hé ook als zijn het "Wilkhahners"big grin
Ik volg vanaf nu zeker vanuit de verte jullie bezigheden - hou jullie goed en tot ... Dikke zoen Kristel
Carolien en Jacob,
Eerst en vooral een Happy 2009 voor jullie.
De foto's spreken voor zich eh. In 1 woord, fantastisch. Nou, verder gaat het hier in België zen gewone gangetje eh.
Nog veel plezier en dikke kus.
Een reactie posten