zaterdag 21 maart 2009

Herfst is in het land


De herfst is in het land! 21 maart betekent ook hier een nieuw seizoen. Een koudefront zorgde voor de eerste koelere dagen sinds november. Vijf maanden lang zomer. Elk dag opstaan en zonder buiten te kijken een short en T-shirt aantrekken, heerlijk. Vorige week bleven de temperaturen hangen rond de 20 graden. Brrr. Deze week is het echter weer zalig eind de twintig, begin de dertig. Afwachten wat de volgende maanden ons geven.

Het goede weer van de voorbije maanden heeft onze groentetuin goed gedaan. Na 2,5 maanden plukten we al mooie pepers, paprika, salade en tomaat. De aubergines, ajuin, selder en pompoen laten nog iets langer op zich wachten.


Computerklas
Na 8 weken computerles kwam deze week de eerste evaluatie in de vorm van een examen. De Windows- en MS Word-vaardigheden werden getest. Acht weken geleden hadden de meeste van hen nog nooit voor een computer gezeten. Nu hebben de geslaagden al een eerste diploma op zak.Vergis je niet, het was geen testje van 1-2-3. Het was een computerexamen waar de meeste mensen eens flink in hun haar van zouden krabben. We zijn heel trots op wat ze gepresteerd hebben. Er zitten zowaar enkele talenten bij!

Over computers gesproken. NORSA maakt het, via een beursproject, voor enkele jongeren mogelijk om naar de universiteit of college te gaan. Een van hen is Simbongile. Een jonge man die droomde om een computerexpert te worden, zonder dat hij ooit met een computer had gewerkt. Hij schreef zich in aan de universiteit van Cape Town voor Computer Science. Na enkele maanden gaat het heel goed met hem. De lessen zijn zwaar maar hij is gepassioneerd met wat hij doet. In het begin kon hij echter enkel theoretisch studeren. Uit zijn boeken leerde hij hoe met een PC te werken. Maar hij had er zelf geen. Door een schenking van een laptop kan hij nu ook in praktijk werken.

Nieuws van de kleinste bewonertjes van NORSA. Gift en Naledi, twee flinke baby's uit Abba Khaya, zijn beginnen kruipen. Het lijkt wel een heuse competitie tussen de twee. Nu ze kruipen, oefenen ze al volop met zich op te trekken aan alles en gaan ze bijna al staan. Prachtig om die wankelende knietjes te zien groeien.

Alles moet weg?
Niets mag verloren gaan. Dat hebben we na enkele maanden al geleerd. Als je uit een wegwerpmaatschappij komt is dat wel even aanpassen. Er is altijd wel iemand die er nog iets mee aan kan. Een hengelvereniging uit de Westkaap houdt een jaarlijkse viswedstrijd. Daarbij worden makkelijk 500 vissen gevangen. Maar wat met de vis achteraf? Die wordt jaarlijks geschonken aan een goed doel. NORSA mocht dit jaar de vissen ophalen. Samen met Bez trokken we, geladen met de bakkie, erop uit. Meer dan 500 glibberige (soms nog levende) vissen tot in Khanya (Wellington) krijgen. Maar wat een werk zal het zijn om de vis ook kwijt te raken? Euh... geen. In het project aangekomen kwamen meteen een aantal nieuwsgierigen een kijkje nemen. Na een selectie voor Abba Khaya, konden geinteresseerden er eentje meenemen. Karpers en Catfish, van kleintjes tot grote kannonen. Op 10 minuten waren alle vissen vertrokken richting braai (barbecue). Velen uit het township hebben lekker gezond gegeten die avond.

Bezoek
Op 2 maart mochten we voor de tweede keer bezoek uit Belgie ontvangen. Mart, Sofie en Ivo (de ouders en zus van Carolien) kwamen op bezoek. Onze opdracht: in 3 weken de pracht van de Westkaap van Zuid-Afrika tonen en NORSA voorstellen. Het was een blij weerzien met de familie. Voor ons betekende dit ook even wat vrije tijd. In de eerste week hebben we de verschillende facetten van NORSA gaan bekijken; kantoor, mothers home, pre-school (3-6 jaar), nursery (0-3 jaar), counseling centre, computer klas, weeshuis en voetbaltraining. De townships waar wij in werken hebben ze beter leren kennen. Een dubbel gevoel; prachtige projecten maar soms verschrikkelijke omstandigheden waar mensen in leven. Iets wat wij ons in Europa lang niet meer kunnen voorstellen.

Naast NORSA wilden we de pracht van Zuid-Afrika voor Mart, Sofie en Ivo ook niet onthouden. Via de Route 62 trokken we landinwaarts langs Worcester, Montagu, Calitzdorp, Oudtshoorn om langs Port Elizabeth in Addo Elephant Park te eindigen. Addo is het dichtste echte wildpark voor ons. Daar draaiden we onze caravan om en kwamen langs de kuststreek (Plettenbergbaai, Knysna, Wilderness, Swellendam, Cape Agulhas, Gansbaai, Hermanus en Strand) terug naar ons geliefde Wellington. Daarnaast bezochten we vanuit Wellington nog Kaapstad, Stellenbosch, Fransschoek en Cape Peninsula (Cape Point, Houtbaai, Penguins op Boulders Beach). Het was een prachtige tijd met schitterende natuur, dieren, mensen en steden of dorpen. Ondanks dat we Maart zijn zagen we in Gansbaai zelfs de eerste Walvissen op een honderd meter van ons. Wij vonden het schitterend, we vermoeden zij ook.

Nu stappen we weer volop mee in het project. We brengen snel terug verslag uit. Blijkbaar mogen we rekenen op al wat trouwe lezers. Bedankt daarvoor!

Niet alles dat we beleven kunnen we in onze blog vermelden. Soms mogen we onder gerechtelijke voorwaarden of gewoon om de privacy te beschermen van individuen geen verslag uitbrengen op een open medium als internet. We zijn dus soms gelimiteerd in wat we kunnen schrijven.

Kijk zeker ook even naar de nieuwe website van NORSA die we gemaakt hebben. Deze moet een goed beeld geven over wat NORSA allemaal doet.
www.norsacommunitycare.org


Zonnige herfstgroetjes en tot gauw,

Carolien en Jacob

1 opmerking:

Saskia zei

Nog 3 weken en dan komen we weer richting Wellington! Na jullie verhaal gelezen te hebben, begint het nog meer te kriebelen om iedereen weer te zien. Tot gauw en succes met jullie prachtige werk en inzet. Groetjes Nel, Jory, Saskia

Een reactie posten