dinsdag 2 juni 2009

Zeven maanden Zuid-Afrika: een update

Beetle
Bijna zeven maanden? Al over de helft? Wat vliegt de tijd aan een hels, of beter hemels tempo voorbij. Dus, het is al even geleden dat we nog eens iets laten weten. Via via vangen we op dat daar nog een harde kern overschiet die af en toe een kijkje komt nemen. Dit is voor jullie.


Zeven maanden? Soms lijkt het nog gisteren dat we de landingsbaan zoenden. Anderzijds krijgen we het idee alsof we hier al maanden of jaren zijn. Vooral als we denken aan de mensen die we hier hebben leren kennen en de dingen die we met hen meemaakten. Het zijn er al wat.




Verhuis
Het belangrijkste nieuwtje is wellicht dat we weer eens van adres veranderd zijn. Van Church Street naar Tecomasingel naar Church Street naar Bain Street. Dit laatste is ons nieuwe adres sinds zaterdag jl. Hoe dankbaar we ook zijn om 6 maanden op de gastvrijheid van de naaste Zuid-Afrikaan te mogen rekenen. Na meer dan een half jaar werd het tijd om een eigen plekje te hebben. Een plekje waar je je kan terugtrekken en je knop kan omzetten.

Kaapse Toer 2
Het is een prachtig appartementje in de 'Piano Factory'. Een gerestaureerde Dietmann piano fabriek, een vroeger icoon van Wellington. Enkel de facade bleef over, de rest is nieuw gebouwd. Het is klein, maar dat zijn ook wij.

Begin Mei mochten we ook mama (Myriam) en Lucien verwelkomen. Het was een eerste kennismaking met Zuid-Afrika voor hen. We probeerden hen het echte Zuid-Afrika te tonen. Niet enkel de toeristische zijde. Wat ze er van vonden? Dit zal je hen moeten vragen. Wij vonden het alleszins super! Kijk zeker bij de foto's, dit zegt veel meer.


Op de valreep besloten we hen maar niet op te halen met onze huur Beetle van 1976. We vreesden dat Lucien er niet in zou geraken, laat staan de bagage. Een baie dankie aan iedereen die iets mee gaf met hen voor het project. Elke attentie maakt een groot verschil.


Missen we nog iets in ZA? Naast familie en vrienden eigenlijk niets, nee. Zuid-Afrika blijft een land van uiterste contrasten. Daardoor brengt het je bijna degelijks in vervoering. Het 'pure' dat je hier nog vindt, is iets dat we in onze Westerse omgeving kwijt waren. Het is een confrontatie met jezelf. Waar we na dit jaar ook naartoe gaan of blijven; we dragen het overal met ons mee.
Graduation


NORSA

De voorbije maand woonden we weer in de mothers home. Een place of safety voor zwangere vrouwen, of beter gezegd meisjes. Het verhaal dat elk meisje meedraagt met haar zwangerschap grijpt je naar de keel. Zoals je weet kunnen we dit op een medium als het internet niet delen, maar geloof ons dit is zwaar. Als je weet dat het jongste meisje in het huis 13 is...


Bij NORSA blijft alles goed lopen. We werken hard en proberen op 1001 manieren een verschil te maken. Zoals, dankzij baiedankie.nl, een wendyhuisje opzetten. Het geeft een meisje van 21 met 2 kinderen een nieuwe start in het leven nadat haar moeder overleed en zij alleen achter bleef. Ook onze eerste computerklas is ondertussen afgestudeerd. Voor de meeste is dit gelukt, voor enkele gedeeltelijk. Volgende week start weer een nieuwe groep die op 4 maanden Windows, Word en Excel onder de knie moeten krijgen.

Stellenbosch
NORSA kocht met donatiegeld van Childcare Afrika een nieuw foster home (het tweede na dat van baiedankie.nl). Dit breidt de capaciteit aardig uit waarmee NORSA kinderen kan opvangen die geen andere thuis hebben. Ouders die niet zorgen voor hun kinderen, die er niet voor kunnen zorgen of ouders die er niet meer zijn. Deze kinderen krijgen een tweede kans om deel te zijn van een gezin.




Het gaat ons erg goed. Dank je voor je trouwe interesse.




Lieve groet,
Carolien en Jacob

4 opmerkingen:

Ivo en Mart zei

Weer blij om iets van jullie te lezen en opnieuw was het interessant. Als (schoon)ouders hebben wij natuurlijk op andere wijzen (vaker) contact met jullie. Wij vinden het echter spijtig dat er zo weinig reacties komen op jullie publicaties. Hopelijk hebben jullie toch nog vele fans.

Saskia zei

Jazeker hebben jullie nog meer fans! Geweldig om weer wat van jullie te lezen. Voor ons is het heerlijk om te zien wat jullie doen en hoe het met de mensen gaat die ook ons zo na aan het hart liggen. We gaan zo de foto's bekijken en zijn erg benieuwd (vooral het wendyhuisje). Wij herkennen het ook dat de levens van de mensen hier in België en Nederland doorgaan en dat de interesses vaak elders liggen. Maar....wij blijven jullie zeker volgen en blijven ons inzetten voor diegenen die het zo hard nodig hebben.

Annick zei

Dag Carolien en Jacob

'Ons' wereldje gaat zijn gewone gang. Druk, druk, druk dus. Je weet wel, de dans die jullie even wilden ontspringen. Toch denk ik vaak aan jullie project. Het is eigenlijk erg hoe wij hier soms verhalen als die van jullie nodig hebben om weer eens met de voeten op de grond te komen en de dingen te relativeren. Tegelijk hoop ik dat jullie nog voldoende positieve energie vinden om van de mooie dingen écht te genieten. Trouwens, nog geen plannen om jullie verblijf te verlengen?

Het ga jullie goed!

groetjes van ons allemaal
Thorben, Emma, Remko, Jo en Annick

Marijke zei

Dag Jacob en Carolien,

Ek is baie blij dat ek dese site hier het gesien. Ek mis het lewe in Afrika baie en hoop so gauw mogelijk terug te kom. Dan kan ik kom help, maar eerst een beetjie werk. Weer terug in het lewe hier kom is nie makkelijke nie.

Ek is baie blij om te lees wat julle er nog allemaal gedoen het. Hoe staat het met die soccerploeg?

Geniet er maar van....

Een reactie posten