zondag 27 september 2009

Terug in Zuid-Afika maar toch anders

De winter schuift langzaam over de bergtoppen weg. We hebben bijna weer het weer te pakken van toen we hier net aankwamen. Bijna 1 jaar geleden nu.

Khanya en het nieuwe fosterhome


Waar is Djacob? Dit is een vraag die Carolien dagelijks moet aanhoren. Het antwoord is simpel: in die Kaap. Zelfs de kleinste weten al hoe de vork in de steel zit wanneer ze luidkeels "Djacob is in die Kaap" schreeuwen. Djacob mist de kleintjes echter wel hard. Met een weekendbezoek proberen we, wanneer het past, hier en daar (Khanya, Fosterhome...) binnen te springen.
Clanwilliam

Huwelijksreis(je)


Ok, we zijn getrouwd. Ok, we zijn naar Zuid-Afrika verhuisd. Maar dat wil niet zeggen dat we hier geen klein huwelijksreisje mogen houden. Toch? We trokken voor een weekendje noordwaarts, richting Clanwilliam. Dat is deze dagen een uitvalsbasis voor de bloemenpracht aan de westkust. We waren weliswaar net iets te laat voor het hoogtepunt, maar het was zeker nog de moeite. We sliepen in alle rust en pracht in een natuurpark, met bijhorende accommodatie (luxetent). Kortom, we hebben er van genoten. Kijk maar bij de foto's.

Arendsnes


We schreven eerder al over Arendsnes. Het is een nieuw project dat ons hart gestolen heeft. Geen schattige babytjes deze keer, maar straatkinderen (12-16 jaar). Elke dag komen ze naar een dagopvang waar ze zich kunnen douchen (storten), eten (kos) en educatie krijgen. Zo proberen we samen toch iets te maken van hun leven. Want maatschappij heeft hen al lang opgegeven. Toch schuilt er iets goed in elk van hen.Carolien gaat nu regelmatig naar Arendsnes, hier in Wellington. Ze biedt creatieve klassen aan; knippen, tekenen, plakken, verven... Daarnaast biedt ze samen met Koela een luisterend oor. Deze aandacht, die ze nergens anders krijgen, genieten ze. Je zal in de toekomst nog vaker van hen horen. Bekijk de foto's

vrijdag 4 september 2009

Zuid-Afrika: deel twee

Eindelijk. We komen er nog eens aan toe om een bericht te posten. Maar waar moeten we beginnen? Er valt zoveel te vertellen. Hmm...

Terug in BE
Na 9 maanden Afrika waren we weer even in Belgie. Aangezien we besloten om nog wat langer in Zuid-Afrika te blijven, hadden we nog een paar goedjes te regelen. Het was raar om terug in Belgie te zijn. Om de woorden van Els te citeren: "Die 9 maanden zullen net een droom lijken." Dat is ook zo.
We merkten ook dat we zelf al wat veranderd waren. Zo bleek ons 'tempo' heel wat lager te liggen dan de mensen rond ons in Belgie.
Het was mooi om weer alle vrienden en familie te zien. Twee weken van her naar der. We waren oververmoeid maar voldaan.