Hi, het is weer even geleden maar hier brengen we weer wat nieuws.
We hebben zeker niet stil gezeten, integendeel. Ondertussen hebben we onze eerste passen als boer-leraar-aankoper-schilder-binnenhuisarchitect gezet.
Jammer genoeg hebben we de voorbije week, na 3 weken samenwerken, afscheid moeten nemen van Pieternel en Ard. We vinden het heel spijtig dat ze weg zijn, het was 'baie lekker' met hen samen projecten te volmaken, en op uitstap te gaan.
We wensen hen veel moed en succes in Nederland en willen zeker contact houden.
Een van de co-nederlands-belgische realisaties is onze groentetuin. Daar stonden we dan, als city kids in een groothandel van bloemen en planten. We wisten alleen dat we 60 m² grond hadden. Maar wat, hoeveel, waar,... Oh ja, waarom wisten we ook; een groententuin kan de 'Mothers home' en Khanya van gezonde groenten voorzien. Allemaal op kosten van moeder natuur. Dankzij een sponser hebben we compost, planten, een anti-slakken product... gekocht.
Nu hopen dat alle 600 plantjes het goed doen en we binnenkort in de tomaten, aubergines, pompoenen, spinazie, sla, pepers kunnen zwemmen.
Het afval uit de tuin moest ergens heen. Wij noemen het een recyclagecentrum, hier een dump site. Letterlijk. De iets-minder-jonge generatie kent misschien nog wel de afvalberg die toegegooid wordt onder het motto: "wat je niet ziet, is er niet". Kijk zeker eens bij de foto's. Voor ons was het een hele ervaring.
21 januari is er een nieuw schooljaar terug begonnen. Dat betekent ook veel nieuwe eerstejaars.
In een ver verleden had je in Belgie ook nog veel scholen die uniform vereisen, hier is dat de regel. Vermits een uniform geld kost en geld schaars is in de townships, vormt dit vaak een reden om niet naar school te gaan. Daarom hebben NORSA en onze sponsers dit jaar 50 studenten voorzien van een nieuwe schooloutfit. Alle schoentjes, rokken/broeken, hempies, sokkies, jerseys, blazers, schoolbags... zijn conform de schoolkleuren (wit, blauw, grijs, bordeaux, geel...) gekocht.
Met het nieuwe schooljaar starten wij ook een nieuw initiatief; een computerklas. Dat computers in onze werkomgeving alomtegenwoordig zijn, moeten we jullie niet vertellen. Toch missen jongeren uit de townships kennis en praktijkervaring voor ze verder studeren of gaan werken. Wij willen hen hierbij helpen en geven hen een basiscursus Windows, Word en Excel in onze mooie computerklas (foto volgt). In onze klas kunnen we maximum 10 studenten verwelkomen om hen intensief te ondersteunen. Ondanks wat nervositeit in het begin, konden we hun enthousiasme merken eens ze achter de computer zaten. De leeftijden varieren van 14 tot 20 jaar.
Siseko is een van onze studenten. Samen met zijn mama, 2 broers en zus woonde hij in een hokkie van 2 vierkante meter. Ze leefden in erbarmelijke omstandigheden zonder raam, deur, bed, kast... niets. Dankzij sponsering van stichting baiedankie.nl heeft NorSA een nieuw Wendyhuisje kunnen bouwen. Dit is een soort tuinhuisje in hout en meet ditmaal 3m x 4m. Voor ons lijkt dit niet groot maar voor hen is dit comfortabel. Ard en Pieternel sponserden voor bedden, kasten, tafels en stoelen. Morgen worden de laatste meubels geleverd. Foto's volgen aansluitend. Het is prachtig om te zien hoe een helpende hand op die manier direct impact heeft op de toekomst van een heel gezin.
Fjoew. Tijd voor ontspanning?
We trokken met vrijwilligers Ard en Pieternel naar Langebaan om Zuid-Afrika's nieuwste en hipste sport te beoefenen; kite-surfen. Zeg maar een kruising tussen vliegeren en wakeboarden (snowboard op water). De perfecte sport om de brute kracht van wind te ervaren. Het is een zalig gevoel om op de plank te staan met een vlieger die je voortrekt. Nog even oefenen en dan wat langer boven blijven. Blub.
Tijd voor gastvrijheid. Op uitnodiging van Francisca, een collega die het project in Sandhills en De Doorns beheert, zijn we naar Montagu geweest. We werden warm onthaald door haar familie. We sliepen natuurlijk niet op hotel maar bij hen thuis. Zelfs de ouders gaven hun bed op, he Ard ;-) Montagu is een prachtig stadje in the middle of nowhere, heel authentiek. Beter nog, de lokale specialiteit is Montagu Muskadel en droe vrugte. Mmm.
Ook de bergtocht met de tractor was een avontuur op zich.
Van onder de adembenemende sterrenhemel tussen de krekels nemen we afscheid van jullie.
Bekijk de foto's bij dit bericht
We hebben zeker niet stil gezeten, integendeel. Ondertussen hebben we onze eerste passen als boer-leraar-aankoper-schilder-binnenhuisarchitect gezet.
Jammer genoeg hebben we de voorbije week, na 3 weken samenwerken, afscheid moeten nemen van Pieternel en Ard. We vinden het heel spijtig dat ze weg zijn, het was 'baie lekker' met hen samen projecten te volmaken, en op uitstap te gaan.
We wensen hen veel moed en succes in Nederland en willen zeker contact houden.
Een van de co-nederlands-belgische realisaties is onze groentetuin. Daar stonden we dan, als city kids in een groothandel van bloemen en planten. We wisten alleen dat we 60 m² grond hadden. Maar wat, hoeveel, waar,... Oh ja, waarom wisten we ook; een groententuin kan de 'Mothers home' en Khanya van gezonde groenten voorzien. Allemaal op kosten van moeder natuur. Dankzij een sponser hebben we compost, planten, een anti-slakken product... gekocht.
Nu hopen dat alle 600 plantjes het goed doen en we binnenkort in de tomaten, aubergines, pompoenen, spinazie, sla, pepers kunnen zwemmen.
Het afval uit de tuin moest ergens heen. Wij noemen het een recyclagecentrum, hier een dump site. Letterlijk. De iets-minder-jonge generatie kent misschien nog wel de afvalberg die toegegooid wordt onder het motto: "wat je niet ziet, is er niet". Kijk zeker eens bij de foto's. Voor ons was het een hele ervaring.
21 januari is er een nieuw schooljaar terug begonnen. Dat betekent ook veel nieuwe eerstejaars.
In een ver verleden had je in Belgie ook nog veel scholen die uniform vereisen, hier is dat de regel. Vermits een uniform geld kost en geld schaars is in de townships, vormt dit vaak een reden om niet naar school te gaan. Daarom hebben NORSA en onze sponsers dit jaar 50 studenten voorzien van een nieuwe schooloutfit. Alle schoentjes, rokken/broeken, hempies, sokkies, jerseys, blazers, schoolbags... zijn conform de schoolkleuren (wit, blauw, grijs, bordeaux, geel...) gekocht.
Met het nieuwe schooljaar starten wij ook een nieuw initiatief; een computerklas. Dat computers in onze werkomgeving alomtegenwoordig zijn, moeten we jullie niet vertellen. Toch missen jongeren uit de townships kennis en praktijkervaring voor ze verder studeren of gaan werken. Wij willen hen hierbij helpen en geven hen een basiscursus Windows, Word en Excel in onze mooie computerklas (foto volgt). In onze klas kunnen we maximum 10 studenten verwelkomen om hen intensief te ondersteunen. Ondanks wat nervositeit in het begin, konden we hun enthousiasme merken eens ze achter de computer zaten. De leeftijden varieren van 14 tot 20 jaar.
Siseko is een van onze studenten. Samen met zijn mama, 2 broers en zus woonde hij in een hokkie van 2 vierkante meter. Ze leefden in erbarmelijke omstandigheden zonder raam, deur, bed, kast... niets. Dankzij sponsering van stichting baiedankie.nl heeft NorSA een nieuw Wendyhuisje kunnen bouwen. Dit is een soort tuinhuisje in hout en meet ditmaal 3m x 4m. Voor ons lijkt dit niet groot maar voor hen is dit comfortabel. Ard en Pieternel sponserden voor bedden, kasten, tafels en stoelen. Morgen worden de laatste meubels geleverd. Foto's volgen aansluitend. Het is prachtig om te zien hoe een helpende hand op die manier direct impact heeft op de toekomst van een heel gezin.
Fjoew. Tijd voor ontspanning?
We trokken met vrijwilligers Ard en Pieternel naar Langebaan om Zuid-Afrika's nieuwste en hipste sport te beoefenen; kite-surfen. Zeg maar een kruising tussen vliegeren en wakeboarden (snowboard op water). De perfecte sport om de brute kracht van wind te ervaren. Het is een zalig gevoel om op de plank te staan met een vlieger die je voortrekt. Nog even oefenen en dan wat langer boven blijven. Blub.
Tijd voor gastvrijheid. Op uitnodiging van Francisca, een collega die het project in Sandhills en De Doorns beheert, zijn we naar Montagu geweest. We werden warm onthaald door haar familie. We sliepen natuurlijk niet op hotel maar bij hen thuis. Zelfs de ouders gaven hun bed op, he Ard ;-) Montagu is een prachtig stadje in the middle of nowhere, heel authentiek. Beter nog, de lokale specialiteit is Montagu Muskadel en droe vrugte. Mmm.
Ook de bergtocht met de tractor was een avontuur op zich.
Van onder de adembenemende sterrenhemel tussen de krekels nemen we afscheid van jullie.
Bekijk de foto's bij dit bericht
Tot een volgend bericht.
Groentjes,
Carolien en Jacob
2 opmerkingen:
We houden zeker contact. Ard is vandaag naar zijn werk gegaan en ik zit wat met foto's te puzzelen en plannen te bedenken hoe ik terug kan komenbig grin. Ik heb mijn oude baas al aan de lijn gehad met een aanbieding.. maar dat laat ik maar passeren. Ik heb nog wat vraagjes (ha ha)wat is jullie mailadres?
groetjes Pieternel
Hey Caroline, Jacob
Amai jullie hebben het daar precies wel naar wens he ... keigoe en keileuk dat jullie ons hier in het koude Belgielandje op de hoogte houden.
Dat de mensen daar zo leven, dat kunnen wij ons niet voorstellen he.. jullie mails is nog maar eens een bewijs dat wij het zo slecht nog niet hebben en dat we dikwijls even met onze beide voetjes op de grond moeten worden gezet, willen we beseffen dat we eigenlijk blij mogen zijn geboren te zijn, waar we geboren zijn. Wij zijn blij dat het voor jullie zo goed meevalt en dat jullie droompke echt mag vervuld worden. Hier hebben we wat minder leuke periodes gehad want sinds 3 maanden kregen wij te horen dat Nico kanker heeft. Onze wereld viel als een flanpudding inelkaar. Ondertussen is hij twee maal geopereerd en is alles nu onder controlme mits strenge controles en opvolging van de hoofdwonde; jaja het is dan nog op een heel gevaarlijke plaats. De schedel! Het carcinoom of "kwaadaardig" gezwel werd onmiddellijk weggenomen, maar dit gebeurde in twee keer. Nico herstelt goed en zijn moraal is vrij positief, maar wij hebben al een lange lijdensweg afgelegd en hopen in de toekomst alleen maar op goeie aflopen, want Nico moet zijn leven lang op controle blijven gaan, de kanker kan voor 90% terugkomen. Hij wordt streng opgevolgd door de oncoloog-chirurg omdat de grootste vrees was/is hersenaantasting; Hij verdient het niet jong, zo een braaf iemand en de gevangenis zit vol krapule dat niks mankeert.. coit wij wensen jullie nog heel veel plezierige, mooie momenten en maak SAMEN waar wat je wil bereiken en doe het VANDAAG en niet morgen, want wie zegt dat die er nog zal zijn...
Heel veel liefs Sandy en Nico
Een reactie posten