Bob de Bouwer

In ons vorig bericht (Fire in OR) konden jullie lezen hoe 150 shacks (krotten) door een helse brand met de grond gelijk werden gemaakt. 500+ mensen waren op slag dakloos. Onder hen families uit het Cluster Care programma van NORSA (meer info op www.norsacommunitycare.org). Voor deze families hebben we voorbije week hard gewerkt aan een nieuw huisje.

Wat is O.R.?
O.R. is de naam van een deel van het Mbekweni township, hier in Wellington. Het is het armste deel van dit township vlak tegen de treinsporen aan. De naam komt van een oud president.

NORSA en onze sponsers (familie en vrienden) investeerden geld in materiaal om een nieuw huisje te bouwen. Voorwaarde is dat zij zelf ook mensen mobiliseren om te helpen. Wij (Carolien en Jacob) alleen een huisje bouwen, dat zou misschien wat langer duren.

Bij de bouw van het eerste huisje hebben we al heel wat kunnen helpen. Er waren echter genoeg mensen om te helpen dus ging het goed vooruit en spaarden we onze kracht een beetje. Op 3/4 dag stond het recht.

Bob de Bouwer

***
 

Voor de echte fans een klein overzicht. Voor een rechthoekig huisje van 3 op 4 meter sla je 9 palen een halve meter in de grond. Zorg dat je een hoge en lage kant hebt. Het water moet immers van het schuine dak lopen en niet erop blijven staan. Daarna verbind je bovenaan deze palen met een houten frame, aaneengeslagen met 5-duims spijkers (lange dus). Nadien bevestig je de zinken platen als dak op het houten frame met spijkers. Sla nu je andere zinken platen aan de zijden vast, dit zijn je muren. Vergeet geen deur (en evt. raam voor de lucky ones). Level je vloer en cover het met een zeil.
***

Het tweede huisje kon op heel wat minder hulp rekenen dus moesten we onze mouwen nog een stuk verder opstropen. Gevolg: we vertoefden van van voor het zonneke op was tot als het zonneke was gaan slapen in O.R.

Het bouwen met de mensen was geweldig. Allemaal hardwerkend, bloed en tranen zwetend in gescheurde broek en t-shirt met een boterham en glaasje coke als middagmaal. Geen koffiepauze, plaspauze... gewoon hard werken met een vleugje humor. Nothing in return.

Ons sponsergeld zorgde naast het materiaal voor het huis ook voor een nieuw keukenkastje en dubbelbed, iets wat zij voorheen zelfs niet hadden. Dat ze daar gelukkig mee zijn, dat hoeven we je niet te vertellen. "It's not just a house. It really feels like a home now!" zei de mama van Dikopo. Voor Dikopo's zus Kefuwe kochten we haar schooluniform nieuw. Anders kan ze immers niet naar school. Een relatief klein bedrag waarmee je het leven van een heel gezin na een verwoestende brand weer helemaal mee op pad helpt. Het zet enkele dingen serieus in perspectief.

150 nieuwe huizen bouwen? Nee, we kunnen niet iedereen helpen. Hoe hartverscheurend het ook is, je kan niet anders. Zoals in vele dingen hier moet je je focussen op wat je kan doen, niet op wat je niet kan doen. Je moet ergens de lijn trekken. Je kan niet iedereen helpen. Ook al knaagt dat soms hard...

Bezoek aan de Zoo

Zoo

Dat er een ravage plaats vond, daar kunnen de kindjes van Abba Khaya niet aan doen. Dus annuleerden we ook de geplande uitstap naar de zoo niet. Op dat moment konden we toch niet veel doen in O.R.

Alle kinderen, jong en oud, uit Abba Khaya trokken mee richting Tygerberg Zoo. Het was voor iedereen de eerste keer dat ze naar een dierenpark gingen, laat staan dieren in het echt zagen (buiten de straathonden). Impala's, apen, tijgers, leeuwen, slangen, vogels, krokodillen... verbaasden alle kleine kindergezichtjes. Sommige waren bang, andere brulden terug! Prachtig om te zien.

Dankzij de sponsering van familie en vrienden konden we deze uitstap financieren. Voor de ontwikkeling van die kinderen en baby's is het een mooie investering als je het ons vraagt.

TB week

TB week

De week van 23 maart was het nationale TB (Tuberculosis) week in Zuid-Afrika. TB is samen met HIV hier de grote boosdoener. Iedereen krijgt er wel eens mee te maken. Maar het is erg als je weet hoeveel levens TB hier eist. Net omdat TB 100% te genezen is. De patient moet alleen een bepaalde periode een medicatiekuur volgen.

Samen met de zusters van het JJ Du Prez hospitaal in Paarl gingen we een week in de verschillende townships op stap om mensen te sensibiliseren en gratis testen aan te bieden. Het doel was om het hospitaal deze keer naar de mensen te brengen. Voor ons was het een mooie blik achter de medische schermen van de Zuid-Afrikaanse staatshopsitalen.

De zusters/verpleegsters waren stuk voor stuk prachtige dames die met heel beperkte en verouderde middelen strijdvaardig de boodschap verkondigden. We kwamen in de meest afgelegen plekjes om tussen de bosjes een hospitaal/kliniek te vinden. Die zijn er veelal voor de 'plaaswerkers' (vooral druivenplukkers). Met 300.000 in Zuid-Afrika wonen zij vaak diep in de velden, haast onbereikbaar voor medische zorg. Met een kleine kliniek, midden in de velden, tracht de overheid dit bereikbaar te maken.

Slot van de TB-week was een viering in Allandale Correctional Services (ja, in 't gevang). Patienten die succesvol genazen van TB ontvingen er een certificaat en een prijs. Kortom ze werden o.a. met eten en drinken in de bloemetjes gezet.

Het is een moeilijke strijd maar op deze manier probeert de overheid toch iets te doen aan de zware problemen waarmee het land te kampen heeft.

Van ons eerste vrije weekend in een maand proberen we nu volop te genieten en vooral uit te rusten. Klaar voor een nieuwe week waar je nooit weet wat je mag verwachten.

Groeten Carolien en Jacob