Brrr... blij dat de winter maar 2 maanden duurt

De harde kern is inderdaad nog aanwezig. Bedankt voor jullie woorden. Ondertussen gaan we op naar de 8 maanden. Wat, al 8 maanden? “&@#%+*”

Truien genoeg mee?

Ondertussen heeft de winter haar plek gevonden in Zuid-Afrika. Mijn aardrijkskunde liet me toch even in de steek toen ik 8 maanden geleden mijn koffer inpakte. Slechts 1 trui? Dat valt even tegen. Carolien was slimmer. Het kan hier best koud zijn. Nel (een Nederlandse vrijwilligster die hier ook een jaar verbleef) vertelde ons dat ze het nooit zo kou heeft gehad als in ZA. We begrijpen waarvoor ze ons destijds waarschuwde. De meeste huizen hebben noch verwarming, noch isolatie. Thuiskomen betekent hier niet aan de verwarming plakken tot elk lichaamsdeeltje weer opgewarmd is. Dan maar alternatieve warmte; thee, dekentje, warmwater kruikje...

Dan toch maar de zomer aub

Daken

Maar veel klagen hebben we niet. De voorbije weken hebben we noodherstellingen uitgevoerd aan de daken van NORSA-clusterfamilies. Want regenen... euh... gieten kan het hier ook urenlang. Vele hokkies (hutjes) in de townships hebben daken waar een zeef waterdicht bij lijkt. Kromgebogen zinken platen met een paar stenen bij mekaar gehouden. Daarbij komt dat het dak vaak plat is waardoor water erop blijft staan. Wat wil je; een alleenstaande moeder - de man is natuurlijk niet meer te bespeuren.

We zagen vreselijke scenario's. Hokkies waar het water binnen stroomde. Kledij, matrassen, beddegoed, vloer... alles is doorweekt. Zo waren we bij Tasa, we schatten haar 19 jaar oud. Samen met haar zoontje Nathan leeft ze in een hokje van 2 bij 2 meter. Het dakt lekte langs alle zijden. Haar enigste meubel in huis, een oude matras op stenen, kon je uitwringen. Ongelooflijk dat iemand zo moet wonen.

Je kan niet alles doen, maar een hokje waterdicht maken is voor die mensen al veel. Dus trokken we een zeil over het dak een maakten het boven en aan de zijden volledig water- en winddicht. Het is een dik zeil dat we boven de platen bevestigden. Het is maar een voorbeeld hoe je met ongeveer 10 euro al een groot verschil maakt. Wat klagen we dan nog?

Zo zijn er nog tientallen mensen die we proberen te helpen. We zijn bijna halfweg.

Computerklas: groep 2

Whitney

Na het afstuderen van groep 1, startte een nieuwe groep vorige week in onze computerklas. We zullen 12 studenten in een kleine 4 maanden door MS Windows, Word en Excel loodsen. De groep is deze keer wat groter, de gemiddelde leeftijd ligt iets lager en er zijn wat meer jongens. Het enthousiasme komt wel overeen met de vorige groep (groot). We merken dat ook wij geleerd hebben en de lessen nu nog wat vlotter gaan.

Arendsnes: een project voor straatkinderen

NORSA nam enkele weken geleden het project Arendsnes over. De lokale kerkgemeenschap stichtte dit een hele poos geleden. De laatste tijd ging het echter niet zo goed meer. De kerk wou het project stoppen, maar Franciska (een van de sociale werksters van NORSA) stelde voor het roer in handen te nemen. De reden voor het slabakken van het project? De harde realiteit dat straatkinderen met een verslaving aan geestesverrijkende middelen niet zo sexy is om te sponseren als kleine zwarte babytjes die zo lief lachen. Het lijkt hard maar het is de realiteit. (Update 29/11/2009: Ondertussen heeft NORSA het Arendsnes project niet verder gezet).

Deze jongens zijn opgegroeid in de straten en steegjes van de townships. Door verveling en gebrek aan alternatief belanden ze in verkeerde handen. Hun leven neemt al snel een foute draai. Arendsnes biedt hen een plek waar ze vrij naartoe komen en kunnen eten, zich wassen, tv kijken, kunstzinnige vaardigheden aanleren, sporten... weg van de straat. Met een budget van slechts 85 euro (door gebrek aan sponsering) moet Koela (moeder kloek) maandelijks rond komen voor ongeveer 15 kinderen. Dankzij een recente donatie (van onze sponsers: waarvoor dankie) hebben we een klein sportpakket kunnen geven. Met een rugbybal, voetbal, netbal en basketbaldoel kunnen ze nu op het binnenplein al aan sport doen. De rugbybal werd via Ivo geschonken door de Vlaamse Rugbybond. We hopen dat Arendsnes deze jongeren een sprankeltje eigenwaarde terug geeft. Met wat geluk komen ze weer op het rechte pad.

Vrijwilligers

Family day

Onlangs lazen we ergens dat de waarde van een gemiddelde vrijwilliger op ongeveer 100 rand per uur wordt geschat. Dit is om en bij 9 euro per uur. Voor een NGO zijn vrijwilligers dus heel belangrijk om de activiteiten draaiende te houden. Bij NORSA werken nu 4 full-time vrijwilligers; Pierre, Elret en wij. Zoals jullie wellicht hebben kunnen volgen is het werk fantastisch. Het verandert je hele perspectief. Als jullie iemand kennen die belang stelt in zulke ervaring mag je het ons altijd laten weten. Vanaf September zijn daar weer mogelijkheden.

Op halve kracht

Deze dagen werken we op halve kracht. Naar aanleiding van het 2e bezoek van Caroliens ouders, nemen wij in de namiddag af en toe ook eens wat gas terug. Geen slecht idee gezien de prijsstijging van gas en energie. Er is een voorstel in de maak om de energieprijs met 34% te laten stijgen in ZA. Kan je je inbeelden welke gevolgen dat voor de onderste laag van de bevolking heeft?!

Drie weken in 800 woorden. Het is een wikken en wegen van onderwerpen. Als iemand een vraag heeft over een bepaald aspect van ons werk, stel gerust de vraag. Misschien kunnen we zelfs antwoorden.

Bedankt voor jullie interesse. Website statistieken wijzen op enkele trouwe lezers die dagelijks komen speuren naar nieuws (vooral uit regio Antwerpen en Midden-Nederland).

Veel liefs,

Carolien en Jacob